پاسخ کوتاه بله است. تحقیقات به طور فزایندهای نشان میدهد که پیمایش زیاد، عادت به مصرف مداوم اخبار منفی و محتوای ضعیفکننده آنلاین، به شدت با افزایش اضطراب، افسردگی و سایر چالشهای سلامت روان مرتبط است.
اگرچه این رفتار مستقیماً باعث بیماری روانی در مفهوم بالینی نمی شود، اما هم به عنوان محرک و هم تقویت کننده آسیب پذیری های موجود عمل می کند. این رابطه به دو صورت کار می کند: افرادی که اضطراب یا افسردگی را تجربه می کنند ممکن است به فال به عنوان مکانیزم مقابله روی آورند، در حالی که خود این عمل ممکن است علائم را بدتر کند و ناراحتی عاطفی جدیدی ایجاد کند.
این مقاله به شما کمک میکند بفهمید چرا این رابطه اهمیت دارد زیرا پیمایش عذاب به بخشی عادی از زندگی مدرن تبدیل شده است. چیزی که احساس می کنید مطلع هستید می تواند به مرور زمان سلامت روان شما را از بین ببرد و چرخه ای را ایجاد کند که شکستن آن بدون آگاهی و قصد دشوار است.
درک اسکرول Doom به عنوان یک رفتار
پیمایش Doom مصرف اجباری اخبار منفی را توصیف می کند، به ویژه در رسانه های اجتماعی و برنامه های خبری. این اصطلاح در طول همهگیری COVID-19 پدیدار شد، اگرچه این رفتار مربوط به سال 2020 است. چیزی که آن را از موجسواری معمولی متمایز میکند، کیفیت تکراری و تقریباً خلسه مانند فعالیت و محتوای عاطفی عمدتاً منفی است.
افرادی که درگیر پیمایش عذاب هستند، اغلب گزارش میدهند که قادر به توقف نیستند، حتی زمانی که متوجه میشوند محتوا حالشان را بدتر میکند. این رفتار معمولاً در مواقع بحران یا عدم اطمینان تشدید میشود، زمانی که افراد احساس میکنند مجبورند از موقعیتهای در حال توسعه مطلع شوند. این یک پارادوکس ایجاد می کند: جستجوی اطلاعات برای کاهش عدم اطمینان در واقع اضطراب را افزایش می دهد.
ارتباط عصبی
پیوند بین اسکرول عذاب و سلامت روان ریشه های بیولوژیکی دارد. هنگامی که با اطلاعات تهدید کننده یا آزاردهنده مواجه می شوید، آمیگدال مغز شما پاسخ استرس شما را فعال می کند. در دوزهای کم، این سیستم به شما کمک می کند تا به تهدیدات واقعی پاسخ دهید. با این حال، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض محتوای منفی، سیستم عصبی شما را در حالت آماده باش نگه می دارد.
پلتفرم های رسانه های اجتماعی برای جذب و حفظ توجه طراحی شده اند. الگوریتمها محتوایی را که پاسخهای احساسی قوی ایجاد میکند، اولویت میدهند و اطلاعات منفی به طور طبیعی باعث تعامل بیشتر از محتوای خنثی یا مثبت میشود. این بدان معنی است که فید شما هر چه بیشتر با مطالب آزاردهنده تعامل داشته باشید، به طور فزاینده ای پر می شود و یک حلقه بازخورد ایجاد می کند که هم رفتار و هم تأثیر عاطفی آن را تقویت می کند.
چگونه پیمایش Doom اضطراب را تغذیه می کند
اضطراب در عدم اطمینان و تهدید درک شده رشد می کند. پیمایش Doom جریان ثابتی از هر دو را فراهم می کند. وقتی ساعتها به خواندن داستانهایی درباره بحرانها، درگیریها و بلایا میپردازید، مغز شما شروع به تفسیر جهان بهعنوان خطرناک میکند. این ادراک بین تهدیدهای شخصی فوری و رویدادهای دوری که در اینترنت در مورد آنها می خوانید تمایز قائل نمی شود.
تحقیقات نشان میدهد که افرادی که اغلب درگیر پیمایش عذاب هستند، سطوح بالاتری از اضطراب پیشبینی را گزارش میکنند که ترس از رویدادهای منفی احتمالی آینده است. قرار گرفتن مداوم در معرض بدترین سناریوها ذهن شما را آموزش می دهد که انتظار فاجعه را داشته باشد. با گذشت زمان، این الگو می تواند به اضطراب عمومی تبدیل شود، جایی که احساس ترس به جای اینکه با محرک های خاص مرتبط شود، ثابت می شود.
رابطه با افسردگی
افسردگی اغلب شامل احساس ناامیدی و درماندگی است. پیمایش Doom هر دو را تقویت می کند. وقتی دائماً در معرض مشکلاتی هستید که به نظر می رسد طاقت فرسا و غیرقابل حل هستند، به ویژه بحران های جهانی، طبیعی است که احساس ناتوانی کنید. این احساس ناکارآمدی می تواند به علائم افسردگی کمک کند.
ماهیت منفعل اسکرول نیز مهم است. برخلاف درگیر شدن فعالانه با مسائل، که میتواند حس عاملیت را ایجاد کند، مصرف منفعلانه اطلاعات منفی هیچ راهی برای پاسخ احساسی ایجاد نمیکند.
این امر چیزی را ایجاد می کند که روانشناسان آن را درماندگی آموخته شده می نامند، وضعیتی که در آن افراد از تلاش برای بهبود شرایط خود دست می کشند زیرا معتقدند اقدامات آنها اهمیتی ندارد. مطالعات نشان داده اند که استفاده بیش از حد از رسانه های اجتماعی، به ویژه زمانی که بر محتوای منفی متمرکز باشد، با افزایش علائم افسردگی در گروه های سنی مرتبط است و ممکن است نیاز به کمک حرفه ای داشته باشد.
اختلال خواب و سلامت روان
بسیاری از مردم روز قیامت را در رختخواب قبل از به خواب رفتن یا در هنگام بیداری شبانه می گذرانند. این زمان این تمرین را به ویژه مضر می کند. نور آبی صفحه نمایش با تولید ملاتونین تداخل می کند و به خواب رفتن را دشوار می کند. مهمتر از آن، مصرف محتوای مضطرب درست قبل از خواب پاسخ استرس شما را در زمانی که بدن شما باید در حال آرامش باشد فعال می کند.
کم خوابی هم نشانه و هم دلیل مشکلات روانی است. هنگامی که پیمایش عذاب الگوهای خواب شما را مختل می کند، چرخه ای ایجاد می کند که در آن خستگی شما را از نظر عاطفی آسیب پذیرتر می کند، که می تواند منجر به پیمایش بیشتر عذاب به عنوان راهی برای مقابله با احساسات دشوار شود. ارتباط بین محرومیت از خواب و شرایطی مانند اضطراب و افسردگی به خوبی ثابت شده است، که باعث می شود پرت کردن در طول شب به ویژه برای سلامت روان خطرناک باشد.
چه کسی آسیب پذیرتر است؟
در حالی که هر کسی میتواند عادتهای مشکلساز پیمایش عذاب را ایجاد کند، گروههای خاصی با خطر بیشتری روبرو هستند. افرادی که از قبل اضطراب یا افسردگی دارند، بیشتر درگیر این رفتار می شوند و اثرات شدیدتری را تجربه می کنند. این عمل میتواند به نوعی خوددرمانی تبدیل شود، که موقتاً حواسپرتی را از احساسات ناخوشایند منحرف میکند، در نهایت شرایط زمینهای را بدتر میکند و نیاز اجتنابناپذیر برای درمان یک اختلال اضطرابی در یک مرکز روانپزشکی را ضروری میسازد.
به نظر می رسد که بزرگسالان جوان و نوجوانان بسیار حساس هستند، تا حدی به این دلیل که آنها با تلفن های هوشمند و رسانه های اجتماعی به عنوان همراهان همیشگی بزرگ شده اند. مغز در حال رشد آنها نیز به مقایسه اجتماعی و تأثیر همسالان حساس تر است، که هر دو توسط رسانه های اجتماعی تقویت می شوند. علاوه بر این، افرادی که تغییرات عمده زندگی، آسیبهای روحی یا استرس مزمن را تجربه میکنند، اغلب در طول دورههای آسیبپذیر، به دنبال اطلاعاتی هستند که به آنها کمک کند احساس آمادگی یا کنترل بیشتری داشته باشند.
چرخه را بشکنید
تشخیص Doom scrolling به عنوان یک مشکل اولین قدم برای تغییر است. بسیاری از مردم نمی دانند که چقدر برای این رفتار وقت می گذارند یا چقدر بر روحیه آنها تأثیر می گذارد. ردیابی زمان صفحه نمایش و یادداشت احساس شما قبل و بعد از جلسات پیمایش می تواند بینش ارزشمندی را ارائه دهد.
تعیین مرزها هم نیازمند تغییرات ساختاری و هم تغییر در طرز فکر است. رویکردهای ساختاریافته شامل حذف برنامههای خبری از تلفن، خاموش کردن اعلانها، تنظیم زمانهای خاص برای بررسی اخبار و استفاده از محدودیتهای زمان صفحه نمایش است.
این کنترل های خارجی اصطکاک مورد نیاز برای درگیر شدن در رفتار را کاهش می دهند. تغییرات طرز فکر شامل پرسیدن اینکه آیا مصرف اطلاعات بیشتر واقعاً به شما کمک میکند احساس آمادگی بیشتری کنید یا فقط مضطربتر شوید، و یادگیری تحمل عدم اطمینان بدون جستجوی مداوم بهروزرسانیها.
چه زمانی باید به دنبال کمک حرفه ای باشید
اگر اسکرول Doom اجباری شده است و حتی اگر بخواهید نمی توانید متوقف شوید، یا اگر به طور قابل توجهی در عملکرد روزانه شما اختلال ایجاد می کند، پشتیبانی حرفه ای می تواند مفید باشد. علائم هشدار دهنده عبارتند از گذراندن چندین ساعت در روز برای مصرف محتوای منفی، تجربه حملات پانیک یا اضطراب شدید ناشی از اخبار، اجتناب از مسئولیت برای ادامه پیمایش، یا توجه به اینکه خلق و خوی شما به طور مداوم پایین است.
متخصصان سلامت روان می توانند به شما در درک نیازهای اساسی که این رفتار تلاش می کند تا راهبردهای مقابله ای سالم تری را برآورده کند، کمک کند. گزینه های درمانی از درمان سرپایی گرفته تا برنامه های فشرده تر، مانند مرکز آلبوکرکی که برای افسردگی و اضطراب کمک می کند، متغیر است.
نشان داده شده است که درمان شناختی رفتاری در پرداختن به جنبه های وسواسی پیمایش عذاب و اضطراب یا افسردگی که اغلب با آن همراه است، موثر است. درمان می تواند به شما در ایجاد آگاهی از محرک ها، به چالش کشیدن الگوهای تفکر فاجعه آمیز و ایجاد تحمل در برابر عدم اطمینان کمک کند.
ایجاد عادات دیجیتال سالم تر
جایگزینی پیمایش محکوم به فنا با مصرف رسانه ای بیشتر نیاز به تمرین دارد. فید خود را طوری تنظیم کنید که محتوای متعادلتری داشته باشد، حسابهایی را دنبال کنید که راهحلهایی را در کنار مشکلات به اشتراک میگذارند، و فعالانه به دنبال اطلاعات مثبت یا خنثی باشید. خواندن روزنامه نگاری طولانی به جای پست های پراکنده در رسانه های اجتماعی می تواند زمینه ای را فراهم کند که به جای افزایش اضطراب، آن را کاهش می دهد.
ایجاد فعالیتهای آفلاین که همان نیازهای روانشناختی پیمایش عذاب را برآورده میکنند نیز میتواند کمک کند. اگر پیمایش کردید تا احساس ارتباط کنید، به جای آن با یک دوست تماس بگیرید. اگر حوصلهتان سر میرود، کتابی را در نزدیکی خود نگه دارید. اگر پیمایش کنید تا احساس کنید مطلع هستید، به جای بررسی بهروزرسانیهای ساعتی، در جمعبندی اخبار هفتگی مشترک شوید. هدف حذف مصرف خبری نیست، بلکه هدفمند ساختن آن به جای اجباری است.
به یاد داشته باشید، آگاه ماندن نیازی به هوشیاری مداوم ندارد. مهم ترین رویدادها همچنان از طریق کانال های عمدی تر به شما می رسد. محافظت از سلامت روان خود با محدود کردن قرار گرفتن در معرض محتوای ناراحت کننده، انکار یا اجتناب نیست. این تصدیق این است که رفاه عاطفی شما اهمیت دارد و شما سزاوار آن هستید که حتی در مواقع نامشخص احساس پایه و امید کنید.
