از آنجایی که قانونگذاران جهانی به استرالیا و اجرای ممنوعیت رسانههای اجتماعی زیر 16 سال چشم دوختهاند، ارزش بررسی آخرین بهروزرسانیها در این منطقه و نحوه انجام این کار برای دور نگه داشتن جوانان از برنامه را دارد.
همانطور که چندین بار گزارش دادهام، من در استرالیا هستم و بچههای نوجوان دارم و میتوانم از طریق گفتگو با آنها و دوستانشان به شما بگویم که هیچ یک از آنها به طور قابل توجهی تحت تأثیر این تغییر قرار نگرفتهاند، و بیشتر، اگر نه همه، همچنان مانند همیشه از رسانههای اجتماعی استفاده میکنند.
با این حال، اعدادی که توسط خود پلتفرمها به اشتراک گذاشته میشوند، داستان کمی متفاوت را بیان میکنند و Snapchat آن را گزارش میدهد بیش از 415000 حساب اسنپ چت را در استرالیا قفل یا غیرفعال کرد که متعلق به کاربرانی بودند که «بر اساس فناوری تشخیص سن ما، خود را زیر 16 سال اعلام کردهاند یا معتقدیم زیر 16 سال هستند».
متا اخیراً گزارش داد که 544 هزار حساب در استرالیا را مطابق با همین موضوع مسدود کرده است، که در مجموع به این معنی است که بخش عظیمی از نوجوانان در استرالیا اصلاً به رسانه های اجتماعی دسترسی ندارند.
اما این در عمل اتفاق نمیافتد، زیرا بسیاری از نوجوانان به حساب دیگری روی میآورند (میخواهم بدانم آیا افزایش نسبی در ایجاد حساب جدید وجود دارد)، از اقدامات شناسایی اجتناب میکنند یا به سادگی از برنامهها بدون ورود به سیستم استفاده میکنند.
همانطور که اسنپ تاکید کرد، مسائل اجرایی فنی نیز وجود دارد که هنوز در این شبکههای ایمنی دیجیتال جدید وجود دارد:
“محدودیت های فنی واقعی برای تأیید سن دقیق و قابل اعتماد وجود دارد. روند خود دولت استرالیا، منتشر شده در سال 2025دریافتند که فناوری تخمین سنی موجود به طور متوسط در عرض 2-3 سال دقیق است. در عمل، این بدان معناست که برخی از جوانان زیر 16 سال ممکن است قادر به دور زدن حفاظت ها باشند، به طور بالقوه آنها را با کمترین پادمانی مواجه می کند، در حالی که دیگران بالای 16 سال ممکن است به اشتباه دسترسی را از دست بدهند.
این همیشه یک نقص کلیدی در رویکرد استرالیا بوده است که تصمیم گرفت از یک روش و سیستمی استفاده نکند که همه پلتفرمها باید از آن پیروی کنند و در عوض مجموعهای از دستورالعملها را برای نحوه اجرای تأیید سن توسط پلتفرمها ارائه کرد.
از نظر مفهومی، این زمینه بازی برابر تری را فراهم می کند و پلتفرم های مجهزتر همچنان می توانند از طریق ابزارهای ارزان تر و مالیات کمتر با قوانین مطابقت داشته باشند. اما بدون یک استاندارد تثبیت شده و یک رویکرد تعریف شده برای همه برنامه ها، این امر پیاده سازی را دشوار می کند، زیرا هر پلتفرم هنوز به تنهایی کار می کند و رویکردهای متفاوتی برای تشخیص سن دارد.
برخی از این موارد مؤثر خواهند بود، برخی دیگر مؤثر نیستند، و در نهایت هیچ راهی برای دولت استرالیا وجود نخواهد داشت که به طور قانونی قوانین متغیری را که به دنبال مقابله با اجرای آن است، اعمال کند.
اسنپ چت همچنین یک بار دیگر خاطرنشان می کند که فقدان یک رویکرد گسترده در صنعت به خدمات رسانه های اجتماعی منجر به مشکلات بیشتری می شود، زیرا قوانین جدید فقط برنامه های اجتماعی خاص و بزرگ را هدف قرار می دهد.
“جوانان وقتی دسترسی به خدمات تنظیم شده را از دست بدهند، ارتباط خود را متوقف نخواهند کرد. اگر چه بیش از 75 درصد از زمانی که در اسنپ چت در استرالیا صرف می شود، با دوستان نزدیک و خانواده پیام می رسانند. ما نگران هستیم که وقتی جوانان از این ابزارهای ارتباطی قطع می شوند، برخی ممکن است به خدمات پیام رسانی جایگزین روی بیاورند که تنظیم نشده اند – خدماتی که ممکن است کمتر شناخته شده باشند و داده های امنیتی کمتری را ارائه دهند. خطری که باید به آن توجه جدی شود زیرا سیاستگذاران ارزیابی می کنند که آیا قانون به نتایج مورد نظر خود دست می یابد یا خیر.
که 100% درست است و تا حدودی با اظهارات نخست وزیر استرالیا در مورد ممنوعیت زیر 16 سال در زمان اعلام مقررات جدید در تناقض است.
نخست وزیر استرالیا، آنتونی آلبانیز، با اعلام سرکوب جدید استفاده از رسانه های اجتماعی نوجوانان، از نوجوانان خواست تا «یک ورزش جدید را شروع کنید، یک ساز جدید یاد بگیرید یا آن کتاب را بخوانید» به عنوان جایگزینی برای استفاده از رسانه های اجتماعی.
این آرمان گرایی است، نه یک سیاست واقع بینانه و سنجیده، و واقعیت این است که نوجوانان راهی برای برقراری ارتباط آنلاین پیدا خواهند کرد، چه از طریق پلتفرم های اصلی باشد یا نه.
اتصال دیجیتال در حال حاضر در راه ارتباط نوجوانان و فرآیند تعاملی آنها به طور گستردهتر نقش اساسی دارد. پیشنهاد اینکه ممنوعیت برخی پلتفرمهای رسانههای اجتماعی منجر به دوچرخهسواری بیشتر کودکان و ساختن خانههای کوچک میشود، باز هم نادیده گرفتن این واقعیت و بازی بیشتر با پایههای قدیمیتر صداهایی است که ترجیح میدهند اوضاع به حالت قبل برگردد.
اما آنها نمی کنند.
بنابراین در حالی که اعداد نشان میدهند که ممنوعیت اجتماعی نوجوانان استرالیا با ممنوع کردن صدها هزار نوجوان از حسابهایشان، قرار گرفتن در معرض آنها را محدود میکند، میتوانم به شما بگویم که این اتفاق نمیافتد.
این اتفاقی نیست که قرار است بیفتد و یک رویکرد بهتر این است که به جای محدود کردن نوجوانان از برنامه های اجتماعی، آموزش سواد دیجیتال را دو برابر کنیم.
