اکنون که ادغام 13 میلیارد دلاری بین Omnicom و IPG در واقع اتفاق می افتد، تمام توجهات معطوف به این است که موجودیت ترکیبی چگونه خواهد بود.
خونی می شود زیرا ادغام معادل هاست.
هر دو دارای آژانس های خلاق بزرگ، رسانه های دیجیتال، آژانس های روابط عمومی و غیره هستند. و بدتر از آن، شرکت های ادغام شده از نظر جغرافیایی نیز متمایز نیستند.
من سه حالت ممکن را می بینم.
گزینه 1 – دست دادن دیپلماتیک
این گزینه کم هزینه، جایی که همه یک دفتر کار در گوشه ای دارند، شش شبکه خلاق بزرگ را اساساً دست نخورده نگه می دارد: BBDO، DDB، TBWA Omnicom و McCann، FCB، MullenLowe از IPG، همگی از این ازدواج جان سالم به در می برند.
این سناریو مسیر نامردی است و دقیقاً به همین دلیل است که شانس مبارزه دارد.
استدلال ساده است: برای به حداقل رساندن ریزش مشتری و تخلیه استعدادها طراحی شده است.
وقتی WPP JWT و Wunderman را ادغام کرد، Vodafone را از دست دادند. وقتی Publicis ادغام شد، مشتریان فرار کردند. دست نخورده نگه داشتن هر شش شبکه خلاق به این معنی است که هیچ مدیر ارشد مالی مجبور نیست به مدیر عامل خود توضیح دهد که چرا به طور ناگهانی یک آژانس را با بزرگترین رقیب خود به اشتراک می گذارد.
اما چرا این اتفاق نمی افتد: وال استریت. جان رن، رئیس و مدیر عامل Omnicom، 750 میلیون دلار به عنوان هم افزایی متعهد شد. با دوبرابر کردن تعداد کارمندان و حفظ همه لوگوها نمی توانید به آن دست پیدا کنید. شما نمیتوانید شش P&L، شش تیم مدیریتی، شش بخش مالی و شش نفس را حفظ کنید و در عین حال صرفهجویی در هزینهها را که کل این ماجراجویی 13 میلیارد دلاری را توجیه میکرد، حفظ کنید.
حتی نگرانکنندهتر، این رویکرد نمیتواند مشکل اساسی را حل کند: Publicis سالها است که ناهار هر دو شرکت را با مدلی ساده میخورد.
ایمن بازی در حال حاضر خطرناک ترین حرکت از همه است. هیچ کس فکر نمی کند این اتفاق بیفتد.
گزینه 2: WPP Playbook
