پیام همیشه یکسان است: از مرز عبور کنید و قبل از اینکه صدای من را بشنوید به وکلای من گوش خواهید داد.
و اثر تجمعی این دنباله کم ارزش ترین عنصر کل عملیات است. وقتی این کار را بهطور مشهود، اغلب، علیه اهداف بزرگ و کوچک اجرا میکنید، صد نفر بعدی را که فکر میکردند آن را امتحان کنند، منصرف میکنید.
همه اینها برای برند سوئیفت چه معنایی دارد؟ همه چیز هر علامت تجاری یک آجر در دیوار است که مشخص می کند تیلور چیست و چه چیزی نیست. هر برنامه این سیگنال را تقویت می کند که این برند کنترل شده، سازگار و کاملاً غیرقابل مذاکره است. این دیوار کمبود و انحصاری را ایجاد می کند که کالاهای او را به یک تجارت سالانه 200 میلیون دلاری تبدیل می کند، و تور Eras پردرآمدترین تور کنسرت در تاریخ است.
اکثر شرکت ها علائم تجاری را به عنوان یک وظیفه قانونی در نظر می گیرند، چیزی که فقط گاهی اوقات به عنوان یک تفکر بعدی برای استراتژی اصلی رخ می دهد. در صنعتی که وسواس زیادی به همکاری و مشارکت دارد، ایده توقف و دست کشیدن غیرمعمول و قدیمی به نظر می رسد.
بازاریابهای امروزی چنان مشغول برندسازی، ایجاد مشارکت و ارتباط با تأثیرگذاران هستند که اشتهای خود را برای کار فشرده و رقابتی دفاع از آنچه ساختهاند از دست دادهاند. خطوط اطراف برندهای آنها در بهترین حالت مبهم است، به این معنی که همه چیز قابل قبول است.
اگر فکر می کنید که بیش از حد به نظر می رسد، داستان تکراری در تاریخ حمایت ضعیف از برند و عواقب عظیم آن را در نظر بگیرید.
بایر زمانی مالک آسپرین به عنوان یک علامت تجاری بود. اما آنها بارها نتوانستند استفاده عمومی از آن را کنترل کنند، و یک دادگاه ایالات متحده در نهایت در سال 1921 این حمایت را از آنها سلب کرد. شکستی چند میلیارد دلاری.
اوتیس تا سال 1950 مالک “پله برقی” بود، زمانی که اداره ثبت اختراع متوجه شد که حتی اوتیس از این اصطلاح به طور کلی در اختراعات خود استفاده کرده است.
برندهای ارزشمند و محافظت شده ای مانند قمقمه، سلفون و ترامپولین که زمانی ارزشمند بودند، همگی به مالکیت عمومی تبدیل شده اند زیرا هیچ کس در مرزهای آنها گشت زنی نمی کند.
زیراکس تقریباً به آنها ملحق شد قبل از اینکه یک کمپین فوری به مصرف کنندگان یادآوری کند که شما در حال کپی کردن یک سند هستید، نه ” زیراکس” آن. تولید برند زمانی اتفاق میافتد که شما با علائم تجاری بهعنوان اسناد و مدارک و نه بخش اصلی استراتژی بازاریابی رفتار کنید.
که ما را به بالش برمی گرداند. در آخر هفته، پنج روز پس از ثبت اعتراض، Cathay Home درخواست خود را پس گرفت. تینگ گنگ، وکیل اصلی این انصراف را “عملی و از نظر تجاری منطقی” توصیف کرد. مزخرف نیست، تینگ.
یک شرکت بالش نبرد با زنی را آغاز کرده است که می داند چگونه از برند خود محافظت کند. قرار نبود هیچوقت خوب تموم بشه و قطعا این اتفاق ادامه خواهد داشت. معلوم شد تیلور سویفت صندلی های خالی زیادی دارد عزیزم. و او نام شما را خواهد نوشت.
