در مجموع، انفجار کمپین های بازاریابی برند، لحظه مهمی در صنعت است.
برای یک چیز، ناشران اخبار به ندرت دست به چنین تلاش هایی می زنند، عمدتاً به این دلیل که گران هستند و ناشران از طریق گزارش های خود آگاهی زیادی ایجاد می کنند. در سالهای اخیر، نیویورک تایمز، وال استریت ژورنال و بلومبرگ هر کدام تعداد انگشت شماری از کمپینهای برند را اجرا کردهاند، اما فراتر از آن، کمپینهای کمی هستند.
اما به طور انتقادیتر، ماهیت گسترده این روند، همراه با هماهنگی غیرمعمول زمانبندی آن، نشان میدهد که این ناشران حقیقت مشابهی را درک کردهاند یا انگیزهشان یک نگرانی مشترک بوده است.
پس چرا بسیاری از ناشران کاری را انتخاب کردهاند که تا حد زیادی قبلاً انجام ندادهاند، و چرا اکنون آن را انجام میدهند؟
پاسخی به اکتشافات رو به کاهش
واضحترین دلیلی که ناشران تلاشهای بازاریابی برند خود را افزایش میدهند این است که روشهای تعامل مصرفکنندگان با اخبار تغییر کرده است.
ترافیک ارجاعی از پلتفرمهای اجتماعی رو به کاهش است و اختلال ناشی از هوش مصنوعی موتور جستجو تنها مشکل را تشدید میکند. به گفته مارک سیلور، مدیر ارشد استراتژی در آژانس رسانه ای Code and Theory، با توجه به اینکه اکنون مصرف کنندگان کمتری به طور منفعلانه در معرض محتوای خبری قرار می گیرند، ناشران باید تلاش های پیشگیرانه خود را برای دسترسی به آنها افزایش دهند.
بهویژه، نسلهای جوانتری که پس از این تغییرات در الگوهای ترافیکی به بلوغ رسیدهاند، احتمالاً در وهله اول با این ناشران ناآشنا هستند. ناشران دیگر نمی توانند به سادگی به تولید محتوا تکیه کنند و با این فرض که محتوا به این مخاطبان راه پیدا می کند.
به عنوان مثال، MarketWatch به طور خاص Gen Z را با بازاریابی خود هدف قرار داد، با استفاده از فونت سبز و کپی بیپرده برای جذب مخاطب جوان علاقهمند به سواد مالی.
سیلور گفت: “روش تصمیم گیری مصرف کنندگان به طور فزاینده ای حول برندها است.” “ما باید مصرف کنندگان را به عنوان مصرف کنندگان اطلاعات در نظر بگیریم – شما نمی توانید فقط از آنها انتظار داشته باشید که بدانند در مورد چیست. شما باید به آنها بگویید.”
ایجاد آگاهی از برند در میان اختلال هوش مصنوعی
هوش مصنوعی به چندین روش در این معادله قرار می گیرد.
علاوه بر قطع ترافیک جستجو، موتورهای پاسخ به داده های ناشر برای هدایت پاسخ های خود متکی هستند. این واقعیت منجر به پویایی در بازار شده است زیرا شرکتهای هوش مصنوعی به دنبال انعقاد قراردادهایی با ناشران برای مجوز محتوای آنها هستند.
شرکتهای هوش مصنوعی قبلاً با حدود دوازده ناشر ممتاز از جمله نیویورک تایمز، Condé Nast، Vox Media، Axel Springer و دیگران معامله کردهاند. اما این ترتیبات یکباره هستند و هیچ چارچوب منسجمی برای نحوه پرداخت غرامت ناشران کوچکتر زمانی که از داده های آنها برای پاسخ به سؤالات کاربران استفاده می شود، ایجاد نشده است.
