یکشنبه به مدت 15 دقیقه، بیش از 130 میلیون نفر روی صندلیهای خود نشسته بودند و Bad Bunny را تماشا میکردند که Super Bowl 60 Halftime Show را به بزرگترین مهمانی سال تبدیل میکرد در حالی که کاملاً به زبان اسپانیایی صحبت میکردند و آواز میخواندند.
این هنرمند پورتوریکویی استادیوم Levi’s در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا را با اشارات بصری و شنیداری به سرزمین خود پر کرد، از تصاویر مزارع نیشکر، سنگ بنای اقتصاد پورتوریکو تا قرن بیستم، تا عروسی واقعی که لحظات مختلف سنتی را تا یک جشن لاتین تبار را به تصویر میکشد.
برخلاف انتظار، این هنرمند از تبلیغ آشکار برندهای خاص خودداری کرد و در عوض بر ارتقای فرهنگ پورتوریکویی و جامعه لاتین در یکی از مهمترین مراحل تبلیغات تمرکز کرد.
این هنرمند با پوشیدن یک پیراهن یقه دار و کراواتی با شماره 64، طراحی شده توسط برند اسپانیایی Zara، و عرضه یک کفش ورزشی سفارشی جدید با آدیداس، BadBo 1.0 به رنگ سفید، در اجرای خود به شرکای برند اشاره کرد.
اما بیش از هر چیز، نمایش نیمهوقت او میلیونها بیننده را در خود پورتوریکو فروخت و تاریخ، خلاقیت و هویت آن را به گونهای تعریف کرد که از نظر احساسی با مخاطبان جهانی ارتباط برقرار کرد.
Voy a llevarte pa’ PR
Bad Bunny اجرای خود را با آهنگ های رگیتون مانند “Yo Perreo Sola”، “Safaera” و “Voy a Llevarte pa PR” در خانه نمادین خود لنگر انداخت، جایی که هنرمندان لاتین از جمله Cardi B، جسیکا آلبا، پدرو پاسکال، Karol G و غیره در این جشن شرکت کردند.
او تحت ریتمهای آفریقایی-کارائیبی «Titi Me Preguntó»، سفری بصری را آغاز میکند که لحظات متعددی از زندگی روزمره کارائیب را رقم میزند، از فروشندگان غذاهای خیابانی گرفته تا بازیهای دومینو و زنانی که ناخنهای خود را در سالن آرایش میکنند.
او در حالی که در سالن ایستاده بود به زبان اسپانیایی گفت: “شما در حال گوش دادن به موسیقی از پورتوریکو هستید.” casitaصحنهای که منعکسکننده زندگی روستایی جزیره بود که به محوریت آخرین تور او تبدیل شد، و تبدیل به بخشی شد که به آهنگهای کلیدی ادای احترام میکرد که به ارتقای رگیتون به یک ژانر موسیقی رایج کمک کرد.
تأثیر اقتصادی فرهنگ پورتوریکویی قبلاً از محل اقامت کنسرت او در این جزیره آشکار شده است و حدود 400 میلیون دلار برای این کشور درآمد داشته است. اما با این جشن از وطنش که میلیونها نفر تجربه کردند، نمایش نیمهوقت «Bad Bunny» درسی در داستانگویی فرهنگی بود که بازاریابان میتوانند از آن بیاموزند.
با وجود مهمانی، پرتره او از پورتوریکو از چالشهای جزیره، مانند بحران انرژی ناشی از دههها سرمایهگذاری ناکافی در شبکه برق و تحمیل آمریکاییسازی، که هر دو مضمونهای تکراری در آثار او هستند، دوری نمیکند. اجرای او مستقیماً به این مسائل میپردازد، زیرا هنگام خواندن «El Apagón» از روی تیر چراغها اجرا میکرد و زمانی که ریکی مارتین، یکی از اولین پورتوریکوییهایی که وارد بازار انگلیس شد، آهنگ «Lo que le pasó a Hawáii» را اجرا کرد، آهنگی که وضعیت استعماری جزیره را مورد انتقاد قرار داد.
